Η Ουκρανία αντιμετωπίζει εξάντληση αντιαεροπορικών πυραύλων καθώς η Ρωσία κλιμακώνει την παραγωγή drones και βαλλιστικών πυραύλων
Τα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης της Ουκρανίας τόσο για τα μαχητικά F-16 όσο και για τα συστήματα Patriot έχουν σχεδόν εξαντληθεί, ενώ η Ρωσία αυξάνει την παραγωγή αεριωθούμενων drones και βαλλιστικών πυραύλων. Η Ουκρανία στρέφεται σε ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις, όπως τα συστήματα SAMP/T με πυραύλους Aster και το κοινό ευρω-ουκρανικό πρόγραμμα Freyja, για να καλύψει το κενό που αφήνει η μείωση των αμερικανικών παραδόσεων PAC-3.
Βασικά σημεία
- Τα αποθέματα πυραύλων AIM-120 και AIM-9 (για F-16) και PAC-3 (για Patriot) της Ουκρανίας έχουν σχεδόν εξαντληθεί.
- Η Ρωσία παράγει τα αεριωθούμενα drones Geran-4 και Geran-5 με ρυθμό περίπου 3.000 μονάδων ανά μήνα, με ταχύτητες έως 600 χλμ/ώρα.
- Η ρωσική παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων έχει αυξηθεί σε περίπου 100 μονάδες ανά μήνα (περίπου 60 Iskander-M και 40 RM-48U).
- Οι νέες μεγάλης κλίμακας παραδόσεις αμερικανικών PAC-3 στην Ουκρανία θεωρούνται απίθανες λόγω εξάντλησης των αμερικανικών αποθεμάτων από τον πόλεμο με το Ιράν.
- Η Ουκρανία αναμένει να παραλάβει αρκετές παλαιότερες μπαταρίες SAMP/T με πυραύλους Aster έως το τέλος του 2026 και οκτώ νέα συγκροτήματα SAMP/T NG το επόμενο έτος.
- Ο πύραυλος Aster κοστίζει λιγότερο από το μισό της τιμής του PAC-3, που ανέρχεται σε περίπου 7 εκατομμύρια δολάρια ανά πύραυλο.
- Το κοινό ευρω-ουκρανικό πρόγραμμα Freyja, βασισμένο στον ουκρανικό βαλλιστικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς FP-7, στοχεύει σε φθηνότερη και μαζική παραγωγή εναλλακτικής λύσης αντί του PAC-3.
Γιατί έχει σημασία
Η σχεδόν πλήρης εξάντληση των ουκρανικών αποθεμάτων αντιαεροπορικών πυραύλων για F-16 και Patriot δημιουργεί κρίσιμο κενό ικανότητας ακριβώς τη στιγμή που η Ρωσία εντείνει τις επιθέσεις της. Η αδυναμία των ΗΠΑ να προμηθεύσουν νέες παρτίδες PAC-3 λόγω της δικής τους εξάντλησης αναγκάζει την Ουκρανία να αναζητήσει ευρωπαϊκές λύσεις, μετατοπίζοντας τη στήριξη προς φθηνότερα και μαζικά παραγόμενα συστήματα όπως το Aster και το μελλοντικό Freyja.
Τι συνέβη
Σύμφωνα με το The Economist, τα ουκρανικά αποθέματα αμερικανικών πυραύλων αναχαίτισης AIM-120 και AIM-9 για τα μαχητικά F-16, καθώς και των πυραύλων PAC-3 για τα συστήματα Patriot, έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Η Ρωσία παράγει τα αεριωθούμενα drones Geran-4 και Geran-5 με ρυθμό περίπου 3.000 μονάδων τον μήνα, τα οποία μπορούν να πετάξουν με ταχύτητες έως 600 χλμ/ώρα, ενώ η παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων της έχει φτάσει περίπου τις 100 μονάδες μηνιαίως. Νέες μεγάλης κλίμακας παραδόσεις αμερικανικών PAC-3 θεωρούνται απίθανες λόγω της εξάντλησης των αμερικανικών αποθεμάτων από τον πόλεμο με το Ιράν. Ως απάντηση, η Ουκρανία στρέφεται σε ευρωπαϊκές εναλλακτικές: αναμένει παλαιότερα συστήματα SAMP/T με πυραύλους Aster έως το τέλος του 2026, οκτώ νέα συγκροτήματα SAMP/T NG το επόμενο έτος, και συμμετέχει στο κοινό ευρω-ουκρανικό πρόγραμμα Freyja, το οποίο βασίζεται στον ουκρανικό βαλλιστικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς FP-7 και στοχεύει σε μια φθηνότερη, μαζικά παραγόμενη εναλλακτική λύση αντί του PAC-3, με αισθητήρες και συστήματα καθοδήγησης από ευρωπαϊκές εταιρείες όπως η Thales, η Leonardo, η Diehl και η Saab. Παράλληλα, η Γερμανία σχεδιάζει την κατά παραγγελία παραγωγή έως 200 λιγότερο ισχυρών πυραύλων PAC-2 ετησίως, με πιθανή μελλοντική μεταφορά στην Ουκρανία.
Πού διαφέρουν οι αναφορές
Γαλλικές στρατιωτικές πηγές ισχυρίζονται ότι ο πύραυλος Aster υπερτερεί του Patriot σε ορισμένες πτυχές, ενώ άλλα στοιχεία παρουσιάζουν το PAC-3 ως το τρέχον πρότυπο με κόστος περίπου 7 εκατομμύρια δολάρια ανά πύραυλο — Αντικατοπτρίζοντας διαφορετικές εθνικές αξιολογήσεις και όχι άμεση αντίφαση αριθμών.
Ιστορικό
Τα ρωσικά αεριωθούμενα drones Geran-4 και Geran-5 τροφοδοτούνται κυρίως με κινητήρες στροβιλοστροβίλου κινεζικής προέλευσης, ενώ ορισμένα εξαρτήματα παράγονται στη Ρωσία με λαθραία εισαγόμενους δυτικούς 3D εκτυπωτές. Η Ρωσία έχει επίσης αναπτύξει ένα μεγαλύτερο drone, το «Banderole», το οποίο μοιάζει όλο και περισσότερο με φθηνό πύραυλο κρουζ. Ο πύραυλος Aster χρησιμοποιεί εκρηκτική κεφαλή που πυροδοτείται κοντά στον στόχο, ενώ ο PAC-3 χρησιμοποιεί κινητική αναχαίτιση (hit-to-kill). Η Γερμανία σχεδιάζει να παράγει κατά παραγγελία έως 200 λιγότερο ισχυρούς πυραύλους PAC-2 ετησίως, με πιθανή μεταφορά στην Ουκρανία εφόσον συμφωνήσουν τα κράτη του ΝΑΤΟ.