Καταδίκη σε 15 χρόνια για τη δημοσιογράφο της Μελιτόπολης Ιρίνα Λεβτσένκο από δικαστήριο των Ρώσων κατοχικών αρχών
Το κατοχικό Περιφερειακό Δικαστήριο της Ζαπορίζια καταδίκασε στις 4 Σεπτεμβρίου 2026 τη συνταξιούχο δημοσιογράφο από τη Μελιτόπολη Ιρίνα Λεβτσένκο σε 15 χρόνια κάτεργης με κατηγορία κατασκοπείας, ύστερα από πάνω από τρία χρόνια κράτησης σε ρωσική αιχμαλωσία. Η Λεβτσένκο είχε συλληφθεί μαζί με τον σύζυγό της στις 6 Μαΐου 2023 στην υπό ρωσική κατοχή Μελιτόπολη.
Βασικά σημεία
- Καταδίκη σε 15 χρόνια σε σωφρονιστική αποικία με κατηγορία κατασκοπείας βάσει του Άρθρου 276 του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
- Σύλληψη μαζί με τον σύζυγό της Ολεξάντρ από Ρώσους στρατιωτικούς στις 6 Μαΐου 2023 στην προσωρινά κατεχόμενη Μελιτόπολη· ο σύζυγος αφέθηκε ελεύθερος τον Αύγουστο του 2024.
- Η Λεβτσένκο εργαζόταν στη δημοσιογραφία από το 1981, κυρίως στην τοπική εφημερίδα «Novyi Den», και ήταν συνταξιούχος όταν συνελήφθη.
- Σύμφωνα με τα λεγόμενα του κατοχικού δικαστηρίου, φέρεται να μετέδωσε μέσω Telegram πληροφορίες για διοικητικά κτίρια και κινήσεις στρατευμάτων, κάτι που η ίδια η υπεράσπιση και οι ουκρανικές πηγές παρουσιάζουν ως κατασκευασμένη κατηγορία.
- Κατά τη διάρκεια της κράτησης μεταφέρθηκε διαδοχικά στη Μελιτόπολη, το Ντονέτσκ, τη Σιμφερούπολη και το Κρασνοντάρ· κρατείται σε κελί περίπου 3×4 μέτρα μαζί με τρεις ακόμη γυναίκες.
- Περιλαμβάνεται στον κατάλογο του Ινστιτούτου Μέσων Ενημέρωσης (IMI) για τους πολίτες δημοσιογράφους που κρατούνται σε ρωσική αιχμαλωσία· η Ουκρανία διαπραγματεύεται χωριστή «γραμμή» με τη Ρωσία για την απελευθέρωση 28 Ουκρανών δημοσιογράφων.
- Ο βουλευτής Γιαροσλάβ Γιουρτσίσιν δήλωσε ότι η υγεία της Λεβτσένκο είναι κλονισμένη και ότι σχεδόν δεν έχει πρόσβαση σε φάρμακα ή επικοινωνία με συγγενείς.
Τι συνέβη
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2026, το κατοχικό Περιφερειακό Δικαστήριο της Ζαπορίζια έκρινε ένοχη τη συνταξιούχο δημοσιογράφο Ιρίνα Λεβτσένκο με βάση το Άρθρο 276 του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (κατασκοπεία — μεταφορά, συλλογή ή αποθήκευση πληροφοριών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας) και της επέβαλε ποινή 15 ετών σε σωφρονιστική αποικία. Σύμφωνα με το δικαστήριο, η Λεβτσένκο φέρεται να επικοινώνησε μέσω Telegram με κάτοικο ελεγχόμενης από την Ουκρανία περιοχής και να δέχτηκε να μεταδίδει στις ουκρανικές υπηρεσίες πληροφορίες για τη θέση διοικητικών κτιρίων, στελεχών της κατοχικής διοίκησης και διαδρομών κίνησης στρατιωτικού προσωπικού και εξοπλισμού· επίσης, φέρεται τον Φεβρουάριο του 2023 να μετέδωσε στοιχεία ρωσικών υπουργείων και υπηρεσιών, μεταξύ άλλων του λεγόμενου «ισχυρού μπλοκ», με διευθύνσεις και καταλόγους υπαλλήλων. Το δικαστήριο υποστήριξε ότι η Λεβτσένκο δεν διέγραψε τα εν λόγω δεδομένα από το κινητό της, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψή της από τη διεύθυνση της FSB για τη Ζαπορίζια. Η ίδια η Λεβτσένκο και οι ουκρανικές πηγές χαρακτηρίζουν την κατηγορία κατασκευασμένη.
Πώς το περιγράφουν οι ουκρανικές πηγές
Όλες οι πηγές που περιλαμβάνονται στη σύνθεση είναι ουκρανικές και χρησιμοποιούν ενιαία τη διατύπωση «κατοχικό δικαστήριο», «απαγωγή» και «ομήρος» για τη διαδικασία και την κράτηση. Η Λεβτσένκο παρουσιάζεται ως μακροχρόνια τοπική δημοσιογράφος και ουκρανή πολίτης που δεν παραιτήθηκε από την υπηκοότητά της, ενώ η κατηγορία κατασκοπείας περιγράφεται ως κατασκευασμένη. Η ουκρανική κάλυψη αναδεικνύει επίσης τη χωριστή διαπραγματευτική γραμμή για 28 αιχμάλωτους Ουκρανούς δημοσιογράφους, τον κατάλογο του Ινστιτούτου Μέσων Ενημέρωσης και τη σύσταση κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής για τα ρωσικά εγκλήματα κατά των ΜΜΕΣ ως μέρος της ίδιας υπόθεσης.
Πού διαφέρουν οι αναφορές
Οι πηγές διαφέρουν ως προς την ακριβή ημερομηνία της σύλληψης: αρκετές αναφέρουν συγκεκριμένα τη 6η Μαΐου 2023, ενώ παλαιότερες αναφορές την τοποθετούν χαλαρότερα στις «αρχές Μαΐου 2023». Επίσης, δεν υπάρχει ομοιογένεια σχετικά με τη διάρκεια της δημοσιογραφικής της σταδιοδρομίας στην τοπική εφημερίδα «Novyi Den», καθώς κάποιες πηγές γράφουν «πάνω από 40 χρόνια» και μία συγκεκριμένα «41 χρόνια».
Ιστορικό
Η Ιρίνα Λεβτσένκο εργαζόταν στη δημοσιογραφία από το 1981, κυρίως στην τοπική εφημερίδα «Novyi Den» της Μελιτόπολης, και ήταν συνταξιούχος όταν συνελήφθη μαζί με τον σύζυγό της Ολεξάντρ στις 6 Μαΐου 2023 στην προσωρινά κατεχόμενη Μελιτόπολη· εκείνος αφέθηκε ελεύθερος τον Αύγουστο του 2024. Κατά τη διάρκεια της κράτησής της μεταφέρθηκε διαδοχικά στη Μελιτόπολη, σε ΣΙΖΟ του Ντονέτσκ, στη Σιμφερούπολη (Κριμαία) και στο Κρασνοντάρ, προτού επιστρέψει στο Ντονέτσκ, όπου σύμφωνα με την αδελφή της Ολένα Ρουντένκο κρατείται σε κελί περίπου 3×4 μέτρα μαζί με τρεις ακόμη γυναίκες. Η υπόθεσή της έχει αναληφθεί τόσο από το Ινστιτούτο Μέσων Ενημέρωσης, που τη συμπεριλαμβάνει στον κατάλογο πολιτών δημοσιογράφων σε ρωσική αιχμαλωσία, όσο και από τον βουλευτή Γιαροσλάβ Γιουρτσίσιν, ο οποίος έχει δημόσια περιγράψει την κατάσταση της υγείας της και τις συνθήκες κράτησής της.